من كه ميدانم شبی عمرم به پايان می رسد

 

نوبت خاموشی من سهل و آسان ميرسد

 

من كه می دانم  كه تا سرگرم بزم هستي ام

 

مرگ ويرانگر چه بي رحم و شتابان مي رسد

                                                                  پس چرا، پس چرا عاشق نباشم؟

 

من كه ميدانم به دنيا اعتباري نيست، نيست

 

ميان مرگ و آدمي قول و قراري نيست، نيست

 

من كه ميدانم اجل نا خوانده و بي دادگر

 

 

سرزده مي آيد و راه فراري نيست، نيست

 

                                                                  پس چرا، پس چرا عاشق نباشم؟

 

من كه مي دانم شبي عمرم به پايان مي رسد

 

نوبت خاموشي من سهل و آسان مي رسد

                                                                  پس چرا، پس چرا عاشق نباشم؟