یه اتاق سرد سرد...پنجره های نیمه باز 
                                           یه قلم...یه کاغذوبا یه دنیا حرف و راز

دارم وصیت می کنم می خوام برم یه جای دور

                                    اونجایی که فرشته ها هستن واسم سنگ صبور

طناب دار و می بینی توی اتاق مال منه

                                   می خوام برم پیش خدا این آخرین راه منه

به خدا جهنمم از این عذاب بهتره

                                   دارم می رم...تا آخر بشم واست یه خاطره

دارم می رم تو نبینی التماس دلمو

                                   دارم می رم تا که خدا حل کنه این مشکلمو                         

لا اقل بزار تو گور یه لحظه آروم بگیرم

                                   وقتی میای یه شاخه رز بزار سر مزار من

 یه فاتحم واسم بخون یار جوون..رفتن من