شفق عشق
گردوباره متولد میشدم هرگزباواژه ای به نام عشق آشنانمیشدم
عزیزترینم تو آسمون ، توی قفس دوستت دارم ، همین و بس تو چشم تو یه حسه آتش به قلب من زده
خوبی اون نگاهتو به هر غریبه ای نده صداقت تو مثل موج! چشمای تو یه همزبون فقط برای من بمون مثل یه یار مهربون از مهربونیات می گم که پر شده تو خون من ازاسمی که صداقتش ریشه زده تو جون من از بی وفاییات می گم که پر شده توی چشام تو ذهن من فقط تویی حتی اگر خودم نخوام حس عجیب چشم تو همیشه سو سو می زنه غربت اون نگاه تو مثل خود خود منه چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن ببین طلوع چشمات به دنیا چه قشنگه نگاه شیطون تو صمیمیو یه رنگه روز تولد توست همه میگن مبارک منم میگم عزیزم تولدت مبارک گلا رو تو گلدون جا بدید باغچه ها رو آب پاشی کنید همه کوچه هاچراغونی خونه ها رو نقاشی کنید ماهو ستاره در نیان تو اومدی به جشنمون میارزه برق چشم تو به نور سر تا پاشون روز به این قشنگی هرگز کسی ندیده صدای سازو آواز به آسمون رسیده امروز فقط روز توست میخوام دنیا بدونه برای اسم زیبات میخونم عاشقونه تو آمدی به دنیا به قلب من نشستی خوش آمدی عزیزم که عشق من تو هستی منم تا دنیا دنیا ست قدر تو رو میدونم امروز تولد توست از ته دل میخونم تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک بیا شمعاروفوت کن که صذ سال زنده باشی منم تا دنیا دنیا ست قدر تو رو میدونم امروز تولد توست از ته دل میخونم تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک روز تولد تو میلاد عشق پاکه برای شکر این روز پیشونیم به خاکه تولدت بهانه اي شدتااين فصل رابيشتردوست داشته باشم زيرا فصل خوشحالي فرشتگان, روز تولدتوست روز تولدت شد و نيستم اما كنار تو كاشكي مي شد كه جونمو هديه بدم براي تو درسته ما نميتونيم اين روز و پيش هم باشيم بيا بهش تو رويامون رنگ حقيقت بپاشيم ميخوام برات تو روياهام جشن تولد بگيرم از لحظه لحظه هاي جشن تو خيالم عكس بگيرم من باشم و تو باشي و فرشته هاي آسمون چراغوني جشنمون، ستاره هاي كهكشون به جاي شمع ميخوام برات غمهات و آتيش بزنم هر چي غم و غصه داري يك شبه آتيش بزنم تو غمهات و فوت بكني منم ستاره بيارم اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم كهكشونو ستاره هاش درياو موج و ماهياش بيابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس وميخک با ل فرشته ها و عشق و اشتياق و پولک عاشقتو يه قلب بي قرار و کوچک فقط مي خوان بهت بگن تولدت مبارک اي اشناترين زيباي من اي فراگير ترين صداي زندگي من اي باغ در باغ شكوفه زار اي همرنگ و همراه وهمسايه بهار در تو چشمه هاي مهرباني مي جوشد ابرهاي عطوفت به شوق باريدن گستره قلب ترا مي پوشاند طراوت و لطافت وشكنندگي درونمايه توست قلبت اشيان عشق هاي بزرگ و اهورائي است با تن پوشي از گل چشماني باراني لباني متبسم در ميان ازدحام شادماني ودست افشاني از راه مي رسي اي رنگين كمان شادكامي با گلبوسه هاي محبت سيال روح بهاريت عطش ما را فرو مي نشاني افسردگي ها را دور مي سازي وچشمهاي مشتاق را به نوازش و تحسين زيبايي مي خواني با كلامي صميمي روي قلب ها طرح عشق ترسيم مي كني با خوش اهنگ ترين الحان عطر خوشبوترين گلها را مي پراكني چون باران وشبنم و نسيم گستره دلها را به طراوت وتازگي و نشاط دعوت مي كني اي لطافت سبزه زاران حشمت وشكوه وغرور استوار تمامي كوهساران عصمت مهتاب و شفافيت چشمه ساران همواره با تو باد تولدت مبارك بهترینم نميدانم تو را در ابر ديدم يا كجا ديدم خيمه ماه محرم زده شد بر دل ما باز نام تو شده زينت هرمحفل ما جز غم عشق تو ما را نبود سودايی عشق سوزان تو اغشته به اب و گل ما در مكتب عشق شاهباز است حسين مرات دل اهل نماز است حسين سر داد نداد تن به دلت اری جاويد كننده نماز است حسين با حسرت از اين جهان بريدن سخت است هی داغ به روی داغ ديدن سخت است می گفت شهيدی دم اخركه حسين جان دادن و كربلا نديدن سخت است... السلام علیک یا ابا عبدالله حسین <ع> التماس دعا چگونه فراموشت کنم که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم و طپش قلبت را حس می کردم و به جست وجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا می کردم که خدایا پس کی او را خواهم یافت. چگونه فراموشت کنم که همزمان با تولدت در قلبم همه فراموش شدند !!! داني زچه لبهايم . شيرين سخن است امروز اي دوست بدين علت . ميلاد من است امروز ميلاد کسي کز عشق . شيرين شده او کامش ميلاد جواني که . ماهک بود نامش چرخ گذر دنيا . چرخيد وبسي چرخيد ماهک دخمل مغلوب . اکنون شده اين ماهک مديون توام يارب . اين سينه پر شادي ممنون توام يارب . کامروز مرا دادي ناشکر نمي باشم . يارب به خودت به خدا اما ز چه زندگي ام . بگذاشت مرا تنها اين سينه پر دردم . داني که زغم کم نيست امروز ولي گوشي . بهر سخن غم نيست تبريک و دو صد تبريک . از بنده به او بادش هرکس چو من است امروز .روز خوش ميلادش امروز تولدم است . شيرين تر از آب نبات ماهک مکن غفلت . يک شب برسي به وفات نگرفت کسي هرگز . ميلاد دلم را نيک غير از به خودم گويم . ميلاد خودم تبريک تولدم مبارک.... امسال تولدم مصادف شد با روز پیوند حضرت علی<ع>وحضرت فاطمه <س>..... این روز عزیز و گرامی بر همگی مبارک.... یه صفحه سفید، به همراه یک قلم این بار حرف ،حرف نگفته ست یک حرف تازه نه از تو ... هی فکر می کنم هی با قلم به کاغذ سیخ می زنم اما دیگر تمام صفحه ها معتاد نامت اند انگار این قلم جز با حضور نام تو فرمان نمی برد در تمام صفحه های دفتر شعرم در گوشه های خالی قلبم در لحظه های تلخ سکوتم و فکرهام چیزی به جز تو نیست که تکرار می شود مثل درخت در دل من ریشه کرده ای عزیز رستنیها کم نیست، گفتنیها کم نیست، دیدنیها کم نیست، چیدنیها کم نیست، خواندنیها کم نیست، من و تو کم بودیم، ما به اندازهی ما میبینیم! من و تو من و تو حق داریم گفتنیها کم نیست! در بهاری روشن از امواج نور یا خزانی خالی از فریاد و شور *** سایه ای از امروز ها دیروز ها! *** گونه هایم همچو مرمرهای سرد من تهی خواهم شد از فریاد درد *** دستهایم فارغ از افسون شعر روزگاری شعله می زد خون شعر *** می رسند از ره که در خاکم نهند گل بر روی گور غمناکم نهند *** پرده های تیره ی دنیای من *** در اتاق کوچکم پا می نهند در بر ائینه می ماند بجای *** می رهم از خویش و می مانم ز خویش روح من چون بادبان قایقی *** می شتابند از پی هم بی شکیب چشم تو در انتظار هفته ای *** می فشارد خاک دامنگیر خاک! قلب من می پوسد انجا زیر خاک *** فارغ از افسانه های نام و ننگ بگذر زمان که با گذرت دل طوفان زده و فکر اشفته ام سامان گیرد بگذر زمان که با گذرت فراموش کنم بی مهری بشررو بگذر زمان که با گذرت فراموش کنم اون همه بی وفایی و دورویی رو بگذر زمان که با گذرت فراموش کنم اون همه بازیها وسردرگمی های زندگی رو بگذر زمان که با گذرت کابوس زندگی را در ذهنم دفن سازم بگذر زمان که با گذرت شعله های اتش عشقم فرو کش کند بگذر زمان که با گذرت شاید بتوانی سدی دربرابر چشمانم قرار دهی بگذر زمان که با گذرت شاید سوی چشمانم به من باز گردد بگذر زمان که با گذرت دوست داشتن رو به بشر بشناسانم بگذر زمان که با گذرت ثابت کنم اخر جوانمردی رو بگذر زمان که با گذرت ثابت کنم طریقه ی مهر ورزیدن رو بگذر زمان که با گذرت ثابت کنم طریقه ی موندن وتا اخرایستادن رو بگذر زمان که با گذرت بشناسانم ادم ها و نگاهایشان رو بگذر زمان که با گذرت انتظارم به پایان رسد درد عشقی کشیدم که مپرس زهرهجری چشیده ام که مپرس گشته ام در جهان واخر کار دلبری برگزیده ام که مپرس انچنان در هوای خواک درش میرود اب دیده ام که مپرس من به گوش خود ازدهانش دوش سخنانی شنیده ام که مپرس سوی من لب چه میگزی که مگو لب لعلی گزیده ام که مپرس بی تو در کلبه ی گدایی خویش رنجهایی کشیده ام که مپرس همچو حافظ غریب در ره عشق به مقامی رسیده ام که مپرس با تو ، آهوان اين صحرا دوستان همبازي من اند ، با تو ، کوهها حاميان وفادار خاندان من اند ، با تو ، زمين گاهواره اي است که مرا در آغوش خود مي خواباند ، ابر حريري است که بر گاهواره من کشيده اند ، با تو ، دريا با من مهرباني مي کند ، با تو ، سپيده هر صبح بر گونه ام بوسه مي زند ، با تو ، نسيم هر لحظه گيسوانم را شانه مي کند ، با تو ، من با بهار مي رويم ، با تو ، من در عطر ياس ها پخش مي شوم ، با تو ، من در هر شکوفه مي شکفم ، با تو ، من در طلوع لبخند مي زنم ، در هر تندر فرياد شوق مي کشم ، در حلقوم مرغان عاشق مي خوانم ، در ناي جويباران زمزمه مي کنم . با تو ، من بودن را ، زندگي را ، شوق را ، عشق را ، زيبائي را ، مهرباني پاک خداوندي را مي نوشم . با تو ، من در خلوت اين صحرا ، در غربت اين سرزمين ، در سکوت اين آسمان ، در تنهائي اين بي کسي ، غرق فرياد و خروش جمعيتم ، و "بوي باران ، بوي پونه ، بوي خاک ، شاخه هاي شسته ، باران خورده ، پاک " ، همه خوشترين يادهاي من ، شيرين ترين يادگارهاي من اند . بي تو ، من ...... نه ، از بي تو بودن نميگم چون هيچوقت خودمو بي تو حس نکردم . از با تو بودن ، دل برام عادتي ساخته که بي تو بودن رو باور ندارم ، هميشه و هميشه با تو بودم ... زلیلی من شنیدم یا علی گفت پایت را بلند كن ماه مبارک رمضان ...ماه ضیافت الهی بر تمامی شما مبارک باد دلم برای کسی تنگ است که دل تنگ است… دلم برای کسی تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد … شده یه چیزی تو دلت سنگینی كنه....؟؟؟خیلی سخته ادم كسی رو نداشته باشه... مگه چند بار اشك های شبونش رو پاك كرده...؟! بهش محل هم نداده تا رفته گریه كنه زود تر از اون بساط گریه اش رو پهن كرده تا كم نیاره ... خیلی سخته ادم خودش به تنهایی خو كنه اما دلی داشته باشه كه مدام از تنهایی بناله... خیلی سخته ادم ندونه كدوم طرفیه؟! خیلی سخته ادم احساس كنه خدا انو از بنده هایش جدا كرده ... خیلی سخته ندونی وقتی داری با خدا درددل می كنی داره به حرفات گوش می ده یا ... پرده ی گناهات انقدر ضخیم شده كه صدات به خدا نمی رسه.... ؟! وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم وقتی که او تمام کرد من شروع کردم وقتی او تمام شد من شروع کردم و چه سخت است تنها متولد شدن مثل تنها زندگی کردن مثل تنها مردن
باهات میام نفس نفس
از اولش تا آخرش
بهترينم تولدت مبارك 
به هر جايي كه رو كردم فقط روي تو را ديدم
تو را در مثنوي، در ني، تو را در هاي و هو، در هي
تو را در بند بند نالههاي بيصدا ديدم
تو مانند ترنم، مثل گل، عين غزل بودي
تو را شكل توسل، مثل ندبه، چون دعا ديدم
دوباره ليلة القدر آمد و شوريدگيهايم
تب شعر و غزل گل كرد و شور نينوا ديدم
شب موييدن شب آمد و موييدن شاعر
شكستم در خودم از بس كه باران بلا ديدم
صدايت كردم و آيينهها تابيد در چشمم
نگاهم را به دالان بهشتي تازه وا ديدم
نگاهم كردي و باران يك ريز غزل آمد
نگاهت كردم و رنگين كماني از خدا ديدم
تو را در شمعها، قنديلها، در عود، در اسپند
دلم را پَرزنان در حلقه پروانهها ديدم
تو را پيچيده در خون، در حرير ظهر عاشورا
تو را در واژههاي سبز رنگ ربنا ديدم
تو را در آبشار وحي جبرائيل و ميكائيل
تو را يك ظهر زخمي در زمين كربلا ديدم
تو را ديدم كه ميچرخيد گردت خانه كعبه
خدا را در حرم گم كرده بودم، در شما ديدم
شبيه سايه تو كعبه دنبالت به راه افتاد
تو حج بودي، تو را هم مروه ديدم، هم صفا ديدم
شب تنهاي عاشورا و اشباحي كه گم گشتند
تو را در آن شب تاريك، «مصباح الهدي» ديدم
در اوج كبر و در اوج رياي شام ـ اي كعبه ـ
تو را هم شانه و هم شان كوي كبريا ديدم
دمي كه اسبها بر پيكر تو تاخت آوردند
تو را اي بيكفن، در كسوت آل عبا ديدم
دليل مرتضي! شبه پيمبر! گريه زهرا(س)
تو را محكمترين تفسير راز «انّما» ديدم
هجوم نيزهها بود و قنوت مهربان تو
تو را در موج موج ربنا در «آتنا» ديدم
تو را ديدم كه داري دست در دستان ابراهيم
تو را با داغ حيدر، كوچه كوچه، پا به پا ديدم
تو را هر روز با اندوه ابراهيم، همسايه
تو را با حلق اسماعيل، هر شب همصدا ديدم
همان شب كه سرت بر نيزهها قرآن تلاوت كرد
تو را در دامن زهرا(س) و دوش مصطفي(ص) ديدم
تنور خولي و تنهايي خورشيد در غربت
تو را در چاه حيدر همنواي مرتضي ديدم
سرت بر نيزه قرآن خواند و جبرائيل حيران ماند
و من از كربلا تا شام را غار حرا ديدم
به يحيي و سياوش جلوه ميبخشد گل خونت
تو را اي صبح صادق با امام مجتبي(ع) ديدم
تو را دلتنگ در دلتنگي شامي غريبانه
تو را بيتاب در بيتابي طشت طلا ديدم
شكستم در قصيده، در غزل، اي جان شور و شعر
تو را وقتي كه در فرياد «ادرك يا اخا» ديدم
تمام راه را بر نيزهها با پاي سر رفتي
به غيرت پا به پاي زينب كبري(س) تو را ديدم
دل و دست از پليديهاي اين دنيا شبي شستم
كه خونت را حناي دست مشتي بي حيا ديدم
چنان فواره زد خون تو تا منظومهي شمسي
كه از خورشيد هم خون رشيدت را فرا ديدم
مصيبت ماند و حيرت ماند و غربت ماند و عشق تو
ولا را در بلا جستم، بلا را در ولا ديدم
تصور از تفكر ماند و خون تو تداوم يافت
تو را خون خدا، خون خدا، خون خدا ديدم
عید بزرگ ولایت و امامت را به عاشقان امام عارفان علی بن ابی طالب تبریک
و تهنیت می گویم
آن برکه ی پاک که غدیرش نام است خوشنام به عالم که به همان اتمام
است
اتمام و کمال دین که فرموده خدا در حول همان برکه که گفتن عام
است
انجام پذیرفت ، همه حسن گفتن این درس غدیر تا به ابد خوشنام
است
بيايد فرش او از نور،زتار كيسوان حور .. كه آمد قبلهْ منظور،رضا آمد رضا آمد
جو عيس ميكند احيا،جو موسي با يد بيضاء .. ز نسل حيدر و زهرا،رضا آمد رضا آمد
بذاتش تالي حيدر،به عصمت وارث مادر .. ولايش عين بيغمبر،رضا آمد رضا آمد
بناه انس وجان است اين،امام مهربان است اين .. شفيع شيعيان است اين،رضا آمد رضا آمد
من و تو کم بودیم،
خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم!
من و تو کم گفتیم،
مثل هذیان دم مرگ،
از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم.
من و تو کم دیدیم،
بیسبب از پاییز
جای میلاد اقاقیها را پرسیدیم.
من و تو کم چیدیم،
وقت گل دادن عشق روی دار قالی،
بیسبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم.
من و تو کم خواندیم،
من و تو سادهترین شکل سرودن را در معبر باد
با دهانی بسته وا ماندیم
من و تو اما در میدانها
اینک اندازهی ما میخوانیم!
ما به اندازهی ما میچینیم!
ما به اندازهی ما میگوییم!
ما به اندازهی ما میروییم!
کم نه، که باید شب بیرحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم!
من و تو
خم نه و درهم نه و کم هم نه، که میباید با هم باشیم!
در شب این جنبش نبض آدم باشیم!
من و تو حق داریم
که به اندازهی ما هم شده با هم باشیم! 
اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست
اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست
اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست
اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست
اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست
پس با تمام وجود فرياد ميزنم
مرگ من روزی فرا خواهد رسیددر زمستانی غبار الود و دور مرگ من روزی فرا خواهد رسید روزی از این تلخ و شیرین روزهاروز پوچی همچو روزان دگردیدگانم همچو دالان های تارناگهان خوابی مرا خواهد ربودمی خزند ارام روی دفترمیاد می ارم که در دستان منخاک می خواند مرا هر دم به خویشاه...شاید عاشقانم نیمه شب بعد من ناگه به یکسو می روندچشم های ناشناسی می خزندبعد من با یاد من بیگانه ای تار موئی نقش دستی شانه ایهر چه بر جا مانده ویران می شوددر افق دور و پنهان می شودروزها و هفته ها و ماه هاخیره می ماند بچشم راه ها لیک دیگر پیکر سرد مرابی تو از ضربه های قلب تو بعدها نام مرا باران و بادنرم می شویند از رخسار سنگگور من گمنام می ماند به راه
به مجنون چون رسیدم یا علی گفت
كه این وادی دارالجنون است
كه هر دیوانه دیدم یا علی گفت
نسیمی غنچه ای را باز می كرد
به گوش غنچه كم كم یا علی گفت
چمن با ریزش باران رحمت
دعایی كرد او هم یا علی گفت
یقین پروردگار آفرینش
به موجودات عالم یا علی گفت
خمیر خاك آدم را سرشتند
چو بر می خاست آدم یا علی گفت
مسیحا هم دم از اعجاز می زد
ز بس بیچاره مریم یا علی گفت
گرفت علی را ضربتی،كاری نمی شد
گمانم ابن ملجم یا علی گفت
مگر خیبر ز جایش كنده می شد
یقین آنجا علی هم یا علی گفت
به من گفتی نشو عاشق که عشق داره گرفتاری
گذاشتی سر روی شونم به من گفتی نمی دونم
چگونه میشه عاشق شد تو این دنیای بیزاری؟!
نشو عاشق! نباش عاشق! نگو حتی دوستم داری!
ولی بی عشق چه خواهی کرد؟!
من که قصه ی عشقمو با توتوی زندگی دیدم
هوای قلبمو با تو هوای بندگی دیدم
نپرسیدم نترسیدم منی که عاشقت بودم،
چرا گفتی که خواب عشقمو رو سادگی دیدم؟!
چرا عاشق ترین بودم تورو عاشق نمی دیدم؟!
عجب خواب پریشونی تو رویای تو می دیدم
که حتی آرزو کردم، تو رو هرگز نمی دیدم
نشو عاشق...
نباش عاشق...
باشه!!!
ولی بی عشق چه خواهی کرد؟!!!
که به بالای چمان از بن و بیخم برکند
حاجت مطرب و می نیست تو برقع بگشا
که به رقص آوردم آتش رویت چو سپند
هیچ رویی نشود آینه حجله ی بخت
مگر آن روی که مالند در آن سُم سمند
گفتم اسرار غمت هرچه بود گو می باش
صبر از این بیش ندارم چه کنم تا کی و چند
مکش آن آهوی مشکین مرا ای صیاد
شرم آز آن چشم سیه دار و مبندش به کمند
من خاکی که از این در نتوانم برخواست
از کجا بوسه زنم بر لب آن قصر بلند
باز مستان دل از آن گیسوی مشکین حافظ
زان که دیوانه همان به که بود اندر بند
چرا باور نداری جسمی زیر كفشهایت ناله میكند
این جسم دل من است
همان چیزی است كه روزی به خودم گفتی عزیزترین است
اما امروز بیرحمانه زیر پایت گذاشتی؟
باشد باز هم سكوت میكنم
مهم اینست كه تو دلت جایگاهش عزیز است پس من نمی نالم
برایم دل تو ارزش دارد نه آنكه زیر پایت جا گذاشته ام
نمی دانم چرا؟
اما چرا میدانم
اگر عزیز بود كه زیر پایت به گرو نمی گذاشتم
باشد برو اما قدری آهسته تر
شاید روزی دوباره دلت بخواهد داشته باشی
پس بگذار قدری جان داشته باشد...
دلم برای کسی تنگ است كه با زیبایی کلا مش مرا در عشقش غرق می کند…
دلم برای کسی تنگ است که تنم آغوشش را می طلبد …
دلم برای کسی تنگ است که دستانم دستان پر مهرش را می طلبد…
دلم برای کسی تنگ است که سرم شانه هایش را آرزو دارد…
دلم برای کسی تنگ است که گوشهایم شنیدن صدایش را حسرت می کشد …
دلم برای کسی تنگ است که چشمانم ، چشمانش را می طلبد …
دلم برای کسی تنگ است که مشامم به دنبال عطر تن اوست…
دلم برای کسی تنگ است که اشکهایم را دیده…
دلم برای کسی تنگ است که تنهاییم را چشیده…
دلم برای کسی تنگ است که سرنوشتش همانند من است…
دلم برای کسی تنگ است که دلش همانند دل من است…
دلم برای کسی تنگ است که تنهاییش تنهایی من است…
دلم برای کسی تنگ است که مرهم زخمهای کهنه است…
دلم برای کسی تنگ است که محرم اسرار است…
دلم برای کسی تنگ است که راهنمای زندگیست…
دلم برای کسی تنگ است که قلب من برای داشتنش عمرها صبر می کند…
دلم برای کسی تنگ است که دوست نام اوست…
دلم برای کسی تنگ است که دوستیش بدون (( تا )) است…
دلم برای کسی تنگ است که دل تنگ دل تنگی هایم است…
دلم برای کسی تنگ است
دلش لك بزنه كه با یكی درد دل كنه ولی هیچكی نباشه...
نتونه به هیچكی اعتماد كنه هر چی سبك سنگین كنه تا دردش رو به یكی بگه ...
نتونه اخرش برسه به یه بن بست ...
تك وتنها با یه دلی كه هی وسوسش می كنه اونو خالی كنه ...
اما راهی رو نمی بینه سرش روكه بالا می كنه اسمون رو می بینه به اون هم نمی تونه بگه...
خیری از اسمون هم ندیده
| Design By : Night Melody |
ترا در کوچکترين ذرات آرزوهايم ،
ترا در اعماق سياهي وجودم ،
در کم ارزشترين نفسهاي بريده بريده ام ،
در کوتاهترين لحظه هاي بياد تو بودنم ،
در دوردست ترين نقاط ناشناخته شادي هايم ،
در کشدارترين شب تنها به تنهائي فرورفتنم ،
در قوس و قزح ناديده دل مطرود و غمگينم ،
در شناورترين بلم بي سرنشين آرامشم ،
در بلندترين قله فرياد احتياجم ،
در بيرحم ترين دمهاي سرد نااميدي و بي پناهيم ،
آرزومندم
Authors
